مقدمه

تاریخ نگاری محلی در ذیل سنت ورویه ی تاریخ وجغرافی نگاری ایرانی - اسلامی است که در قرن 3هجری و قمری شکل گرفته است .اگرچه قرن سوم آغاز تاریخ نگاری محلی و بومی به حساب می آید اما شوربختانه تاریخ های محلی در این قرن ، برخلاف آثار هم سنگ خود یعنی منابع جغرافیای تاریخی ، نه تنها اندک شمارند، بلکه اکنون در دسترس نیستند وتنها گزارش های از آن ها به واسطه ی منابع دیگر به دست ما رسیده است . این گونه تاریخ نگاری ، نوعی شهر شناسی در درون تاریخ است که اطلاعات همه جانبه ای را در باره ی چگونگی پدید آمدن شهرها . زندگی نامه بزرگان و نام آوران علم وادب وهنر ، آرامگاه ها ، بناها و ویژگی های جغرافیایی و حتی اجتماعی واقتصادی دارند. تشویق کننده اصلی پدیداری تاریخ نگاری محلی ،خاندان های حکومت کننده محلی بوده اند وهر کدام از مناطق که از لحاظ تاریخی از اهمیت بیش تری برخوردار بودع ، محل وقوع رویدادهای بی شماری بوده اند ؛ بطور قطع دارای تاریخ نگاری های محلی گوناگون ومعتبری شده اند